Sunday, 27 June 2010

Albanians suffer from a history of media misrepresentation in Europe

By Kate Holman
Albania-Bruxelles Newspaper

A double killing in Brussels, and another Albanian hits the headlines.
Except this time the media got it wrong.


The alleged murderer of Judge Isabella Brandon and her assistant, André Bellemans, in a courtroom of the Palais de Justice on 3 July, was not Albanian at all, but a 47-year-old Iranian who subsequently confessed to the crime.

And yet, within hours of the shooting, the killer was being identified by media across Europe as Albanian.

`Fusillade à la Justice de Paix à Bruxelles : un Albanais?' Le Soir was already demanding just hours after the event.

La Derniere Heure took as its source Le Monde in France: `Selon lemonde.fr, il s'agirait d'un ressortissant albanais mécontent de son jugement,' it declared. Indeed, the story had spread well beyond Belgian borders.

Just as Le Monde's confident identification of the culprit as Albanian was being picked up elsewhere, La Repubblica – usually one of Italy's most reliable news sources – was claiming the killer to be an Albanian man angered at losing custody of his son, while in the UK the Daily Mail quoted a Brussels policeman as saying "We are looking for an Albanian immigrant."

No wonder such false reports solicit widespread indignation in Albania and the Albanian diaspora, where people have grown tired over the years of being demonized as lawless, violent and
vengeful.

Why would journalists leap to report such a conclusion apparently based on rumour and
hearsay?

The answer is linked to years of stereotyping of Albanians in many European countries – and indeed further afield. Journalists write about Albanians when they are involved in drugsmuggling, people trafficking, robbery or prostitution.

They don't find them newsworthy as writers, or musicians, or philanthropists (unless they're Mother Teresa) or doctors or politicians. You don't have to look far to find the evidence.

A quick Google search reveals numerous examples. Within the last two or three weeks, Le Soir has featured stories about arms caches in the Albanian community in Brussels, Albanian heroine smugglers, the alleged killing by `Les Albanais d'Arlon, and the imprisonment of Idajet Beqiri in Namur for organising bomb attacks in Macedonia.

The picture is similar in the UK, with recent articles in the Sun and the Evening Standard about an Albanian torturer living and claiming benefits in London, or a `gangster' arrested in Essex and wanted for murder in Tirana.

Top Channel's London correspondent Muhamed Veliu has been monitoring coverage in the UK for over a decade, and has observed this persistently negative imagery at first hand.

Of course there is some crime among Albanians, he says, just as in any community, but these criminals work with other nationalities and are not the main players.

The media, however, give them high visibility. "The tabloids love Albanian gangsters, and people read these articles," he argues, adding that the Albanian diaspora in the UK includes bankers, barristers, doctors, lecturers, and students achieving high results in their studies.

Yet in 10 years he only remembers one really positive article.

He even found that when he revealed his nationality, some people asked at once if he was a pimp. Recently, he drew attention through Top Channel to an article in The People claiming that "Britain's streets are swarming" with Kosovar assassins selling their services for "just £500 a pop". The wild allegation elicited a fiercely indignant response in Tirana.

In December, in the context of the build-up to the 2012 Olympic Games, the Sun ran an article claiming Albanian pimps are selling girls for thousands of pounds on London streets.

In fact, the single offence took place in 2005, and the culprits have already been sentenced and imprisoned. "The Sun gave the impression it happened yesterday," says Veliu, commenting that he would perhaps like to see the Albanian community in the UK not only organising language courses, but also reacting more forcefully in defence of its reputation.

Muhamed Veliu remembers in particular the notorious article by A.A. Gill in the Sunday Times in 2006 – `The land that time forgot' – a text so packed with bias and venom that the Albanian Embassy issued a formal
protest. Veliu has been monitoring Gill every since, and finds he is still targeting the country.

2006 was also the year I made my first visit to Albania, and it was through talking to people there that I became aware for the first time of the utterly unfair way Albanians are portrayed abroad, and the sense of anger and injustice it arouses.

Since then I have written a number of articles both in Belgium and the UK which – while aiming to avoid propaganda or an unrealistically rosy picture – attempt to put the record straight.

The stereotyping is not confined to news media. One of the most popular `sitcom' comedy shows on the BBC recently, entitled Outnumbered, follows the entertaining exploits of a family with three precocious children. It is a well written and amusing show.

In a recent episode, eight-year old Karen, the youngest child, recites the superstitious sayings she has learnt from her grandmother:

"Don't put a hat on a gypsy, and never give money to Albanians…." Such off-beat exhortations (which are totally fictional, by the way, and in no way part of British lore!) might have gone without remark, had it not been for the following week, when Karen is involved in a car accident and asks her mother:

"Was the man who ran me over Albanian?" "No," replies her mother, as if it needed saying. "Albanians are not responsible for everything bad that happens."

What is interesting about these exchanges is the fact that the writers assume a shared perception among their audience, which enables them to get away with `jokes' that would be considered shocking if applied to many other ethnic minorities.

It is hard to identify the exact source of this discrimination.

It certainly stems back as far as the 1990s, when images of frantic emigrants packing into small boats, to escape the economic and civil chaos that reigned in Albania at that time, created a lingering perception in EU countries of Albanians as miserable, desperate, and prepared to do anything to secure their survival.

Up to that time, little was known or understood of the country.

Even the left in Europe wrote Albania off as a primitive and isolated enclave with a regime so extreme as to be beyond the comprehension of even the most dedicated Maoist.

Of course, the phenomenon of national stereotyping is not confined to Albanians by any means.

I used to work during the 1980s as London correspondent for an Irish national newspaper, the Irish Press. At that time, `the Troubles' in Northern Ireland were bringing violence to the streets of Britain on a regular basis.

This was just one of the factors contributing to a rabid anti-Irish prejudice that permeated British culture for a couple of decades.

The Irish were not only vilified in the media as brutal and unruly, they were also– paradoxically – seen as stupid and naïve; the frequent butt of acerbic humour.

The `Irish joke' became so familiar that the advent of political correctness and a more critical attitude to racial stereotyping, coupled with greater confidence among the Irish themselves as their nation achieved unparalleled levels of growth and prosperity, generated a backlash that made the telling of Irish jokes no longer acceptable.

Ironically, many Britons picked the Belgians as their new whipping boys – andthe Albanians.

Thus, national stereotyping by journalists does not exist in isolation. It depends for its survival on a pool of prejudice within its audience – often reinforced by fear and ignorance – so that the two viewpoints become mutually reinforcing. Despite the element of fear, it is usually the larger, `stronger' populations that target smaller ones.

But as soon as that complicity begins to seep away, the stereotype can no longer be applied.

Is there any sign that this is happening? It is true that not all media took up the false Albanian claim after the Brussels shooting.

On Friday 4 June, for example, The Metro's front page carried a restrained lead story reporting the facts and avoiding the more exaggerated speculation.

Equally, the BBC in the UK omitted the alleged identity of the killer.

British media have also been broadly sympathetic to the plight of 29 year-old chef and father-of-three Edmond Arapi, an Albanian living and working in Staffordshire and married to an Englishwoman.

He faces possible extradition from the UK to Italy, where he has been tried and convicted in his absence, and without his knowledge, of a stabbing his supporters say he could not have committed.

Fair Trials International insists it is a clear case of mistaken identity.

The comment threads that followed the inaccurate reports of the Brussels shooting contained their fair share of racist rant, it is true – both in Belgium and the UK.

Unexpectedly, some of the most vitriolic reactions seemed to come from sources in the United States:

"The Albanian immigrant is on his way to British shores as we speak," writes a woman in Tampa, Florida, "secure in the knowledge that as soon as he arrives in the UK he will be welcomed with open arms by social workers, receive housing benefit, and will never have to work another day of his life, compliments of the British tax payer." Yet a more measured reaction comes from some:

"I feel sorry for Albania and Albanians, because more often than not the Albanians seem to be accused of crimes they never committed," writes `Fred', from London. "I think the media should be more sensitive when they speculate as to who did it, because it is certainly not fair to blame Albanians for crimes they never committed."

In November 2009, Peter Preston, the distinguished former editor of the Guardian newspaper in London, penned an enthusiastically positive portrayal of Albania.

"There's an energy and a sense of progress here that catches you by the throat," he wrote of Tirana. "If this is the 28th or 29th state of the Union, then there'll be something to celebrate: the continuing power of an idea [European unity] that we, immured too deep in tabloid ignorance, have lost the imagination to embrace.

Albania," he concluded, "tells us something slightly shaming about ourselves and our smug insularity." Quite.

All of which leads me to hope, after some five years of monitoring the British and Belgian media, that there is some progress being made.

Perhaps it is interesting to ponder the Irish example, and speculate that as rapid development and growth advances in Albania itself, and the country moves towards EU membership, a growing confidence will make itself felt around Europe.

But before that happens, there needs to be a settlement to the political stalemate in Tirana, to avoid yet more serious damage to the image of Albania abroad.

Monday, 21 June 2010

Vonohet kërkesa për ekstradimin e Ilir Kumbaros

Nga Londra
Muhamed Veliu

Ministria e Drejtësisë në Tiranë nuk ka dërguar ende dokumentacionin e plotë palës angleze për ekstradimin e Ilir Kumbaros bazuar në një fletë arresti lëshuar vitin e shkuar nga Gjykata e Krimeve të Rënda.

Burime nga Ministria e Brendshme Britanike Home Office më 22 Mars 2010 i pohuan Top Channel se i kanë kërkuar Ministrisë së Drejtësisë, informacion shtesë i cili po sipas këtyre burimeve nuk ka mbërritur ende.

Po në të njëjtën datë nëpërmjet postës elektronike, i kërkuam zëdhënëses së Ministrisë së Drejtësisë Migena Demirxhi të na tregonte nëse dokumentacioni për këtë cështje është dërguar apo do të nisej gjatë ditëve në vazhdim.

Zëdhënësja e Ministrisë së Drejtësisë vetëm sot pas 89 ditësh nga dërgimi kërkesës tone, pranoi të prononcohej duke deklaruar se: “Ceshtja per te cilen interesoheni konsiderohet informacion i klasifikuar dhe Kodi i Procedures Penale ndalon publikimin dhe dhenien e informacionit rreth materialeve te tilla”.

Ishin pikërisht vonesat në dërgimi e dokumentacionit që i dhuruan Ilir Kumbaros lirinë pasi përfaqësueses së shtetit shqiptar, nuk i ishte dërguar nga kjo ministri vendimi gjykatës së Krimeve të Rënda.

Katër gjykatës të kësaj gjykate të kryesuar nga Gurali Brahimllari më 15 Dhjetor 2009 lëshuan një fletë-arresti tjetër për Ilir Kumbaron pas kërkesës së prokurit Xhevat Hana.

Pikërisht kjo fletë-arresti nuk ju dërgua përfaqësueses së shtetit shqiptar Claire Dobbing dhe si pasojë më 18 Dhjetor 2009 Gjykata e Apelit në Londër pushoi cështjen e ekstradimit për Kumbaron ish-drejtorin e Drejtorisë së Parë të SHIK-ut për Tiranën.

Mbi zotin Kumbaro rëndësojnë akuzat e shpërdorimit të detyrës, për rrëmbimin, torturimin e Zizo Kristopulit së bashku me Avdyl Loshajn përfshi zhdukjen e Remzi Hoxhës.

Saturday, 19 June 2010

Rasti Pango dhe gazetaria investigative ne Angli

Nga Londra
Muhamed Veliu

Si e premtja e zezë e gazetarisë investigative shqiptare. Kështu do të kujtohet gjatë, vendimi i djeshëm lexuar nga gjyqtari Agim Bendo, duke mos argumentuar se cfarë e ndalon një gazetar të filmojë brenda një shtëpie kur ai ftohet nga i zoti i shtëpisë.

Në Britaninë e Madhe janë me qindra rastet, kur televizionet apo gazetat kanë ekspozuar pikërisht njerëz brenda ambienteve të shtëpive të tyre dhe kjo në asnjë asnjë rast nuk ka përbërë shkelje të ligjit, në një shtet ku privacia respektohet në nivelet makismale.

Pas një investigimi dy vjecar në vitin 2003, BBC transmetoi dokumentarin “Polici i fshehtë”. Gazetari Mark Daily u infiltrua në një akademi policore ku në ambientet e brendshme të konviktit filmoi 8 kadetë duke shprehur haptas bindjet e tyre raciste ndaj komunitetit indian në Britani.Pasi filloi të punonte si polic gazetari mundi të filmojë në shtëpinë e dy kolegeve komente të tjera raciste. Si pasojë e dokumentarit të tetë personazhet e tij u larguan nga forcat policore ku shërbenin dhe askush nuk e kritikoi gazetarin përse i filmoi kolegët në ambientet e shtëpisë.

BBC e argumentoi filimin sekret, përfshi infiltrimin e gazetarit në akademi, si të vetmen mënyrë për të siguruar provat e racizmin në radhët e policisë.
Për këtë investigim gazetari Mark Daly në vitin 2004 do të fitonte cmimin prestigjoz “British Academy Television Award” .

Yjet e futbollit anglez Frank Lampard dhe Kieron Dyer në Qershor të vitit 2000 do të ekspozoheshin nga gazeta ‘News of The World’, pas filmimeve sekrete, në dhomën e një hoteli në Qipro, sëbashku me dy vajza të cilave u kërkonin të pozonin nudo duke i bërë foto dhe kryer lojra seksuale. Të dy futbollistët e turpëruar nuk kërkuan ndonjë dëmshpërblim nga gazeta për thyerje të privacisë në dhomën e hotelit.

Në vitin 2002 Roger Insall editori investigativ i gazetës ‘Sunday People’ duke pozuar si një vrasës me pagesë regjistroi ofertën e bashkëshortes të një biznesmeni e cila kërkonte vrasjen e tij, për trashëguar pasurinë prej 1 milion paund.
Për këtë ngjarje gazeta ‘Daily Telegraph’ e datës 24 Shtator 2002 shkruan...Gjatë bisedës me zotin Insall në ambientet e guzhinës në shtëpinë e saj në Gidea Park në Londër zonja Molyneux tha: “E dua atë të zhdukur përgjithmonë”.

Gjykata e Krimeve të Rënda në Londër dënoi Shelley Molyneux me 5 vite burg, falë bashkëpunimit mes gazetës dhe Scotland Yard. Në fund të procesit gjyqësor, gjykatësi e lavdëroi punën e gazetarit që shpëtoi jetën e biznesmenit

Po në të njëjtin vit prezantuesi televiziv John Leslie filmohet brenda në shtëpi duke thithur kokainë. Investigimi gazetarëve të ‘NeWs of the World’ që siguruan këtë filmim sekret bëri që Leslie të pushohej nga puna, madje coi në dhënien fund të karrierës si prezantues.

Kate Moss një prej modeleve më të famshme britanike në vitin 2005 do të përbënte lajm për të gjitha mediat botërore, kur u filmua në mënyrë sekrete tek sapo merrte, disa viza kokainë në një studio private rregjistrimi këngësh.
As ajo dhe as pronarët e studios private në asnjë rast nuk iu drejtuan gjykatës për thyerje të privacisë nga 'Daily Mirror' , shkaktimin e stresit dhe humbjen e qindra mijëra paundëve nga prishja kontratës që i bëri kompania TopShop ku ajo ishte modele.

Katër vjet më vonë Kerry Kantona ish pjestarja e grupit muzikor “Attomic Kitten” u filmua po në mënyrë sekrete në ambientet e shtëpisë së saj duke u droguar.
Në asnjë rast avokatët e saj nuk ju drejtua gjykatës për shkelje të privacisë por Kantona kërkoi falje publike për veprimin e saj.

Nuk janë vetëm yjet e futbollit, këngëtarët, modelet, politikanët atë të cilët në Britaninë e Madhe janë filmuar brenda në shtëpi duke kryer prapësi nga më të ndryshmet të cilat përbëjnë interes publik për t'u ekspozuar.

Investigimeve të këtij lloji nuk i kanë shpëtuar edhe pjetarët e familjes mbretërore.

Në 4 Shtator 2005 gazeta ‘News of The World’ ekspozoi princeshën Michael, e cila përdorte statusin e anëtarit të familjes mbretërore për të shitur shtëpinë. I gjithë pazari për të shitur shtëpinë sëbashku me tokën që e rrethonte, mes saj bashkëshortit dhe gazetarit që u paraqit si një blerës potencial u zhvillua në dhomën e saj të pritjes, ku edhe u filmua gjithcka.
Princesha në asnjë rast nuk pretendoi për thyerje të privatësisë.

Pas gjithë këtyre shembujve me të drejtë lind pyetja:

Kur në Britaninë e Madhe djepin e demoktacisë botërore këto filmime nga gazetarët nuk janë cilësuar në asnjë rast shkelje të privatësisë përse në Shqipëri një gjykatës si zoti Bendo, merr guximin t’i quaje filmimet e “ Fiks Fare” me zotin Pango si shkelje privatësie?

Tuesday, 15 June 2010

Angli, Kapet Eljon Lujkaj me 13,5 kg drogë

Angli, Kapet Eljon Lujkaj me 13,5 kg drogë

Nga Londra
Muhamed Veliu

Agjentët e antidrogës në portin e Doverit në jug të Anglisë kanë kapur një korrier droge shqiptar, të cilët ju gjetën të fshehur në makinë 13,5 kg drogë.
Agjencia e kufirit “UK Border Agency” nepërmjet zëdhënëses se saj thotë se i arrestuari është Elion Lujkajn në makinën e të cilit u kap droga.
Droga e sekuestruar Lujkajt, përbëhej nga 10 kg kokainë dhe 3,5 kg heroine me vlerë shitje në rrugë 1 miljon paund.
Elion Lujkaj doli në gjykatën rajonale të Doverit si i akuzuar për importim të paligjshëm të lëndëve narkotike.
Droga besohet se vinte nga Hollanda dhe kishte destinacion tregun britanik.
Disa muaj më parë po në këtë port tre shtetas shqiptarë u arrestuan pasi në makinën kishin të fshehur 4,63 kile kokainë 100% e pastër.
Shqiptarët e arrestuar janë Bashkim Recica, Selami Selami dhe Fiknete Jusufi të cilët priten të gjykohen në Korrik 2010.

Angli-Policia kerkime per shqiptarin e arratisur nga spitali

Nga Londra
Muhamed Veliu

Policia angleze është vënë në kërkim të një shqiptari i arratisur nga spitali pasi aksidentoi për vdekje një qytetar britanik.
Mësohet se policia zonës Hertfordshire po zhvillon një operacion për kapjen e shqiptarit që përdorte emrin e rremë Georgios Tsoulos.
Shqiptari emri të cilit nuk behet publik u arratis mëngjesin e sotëm nga spitali ku po kurohej për ti shpëtuar ndjekjes penale.
Emigranti shqiptar që përdorte identitet të rremë është plagosur pas aksidentit në autostradën A10, ku gjeti vdekjen 20 vjecari Ricky Burlton.
Fotot e shqiptarit me plagë në fytyrë janë shpërndarë në të gjitha pikat aero-portuale në Angli përfshi Interpolin.
Inspectori Paul Davis që po heton arratisjen e shqiptarit i tha Top-Channel se ne kemi ndërrmarrë një hap të paprecedentë duke lëshuar për median fotot e këtij personi kur ai ishte në spital për tu kuruar.
Hetusit britanik pohojnë se emigranti shqiptarë po udhëtonte jashtë limiteve të lejuara kur ndodhi aksidenti.
Sipas autoriteve policore angleze rezulton se shumica e emigrantëve shqiptarë që jetojnë ilegalisht në Angli përdorin patenta italiane apo greke të falsifikuara për të drejtuar automjetet.

Londra JO ekstradimit të Edmond Arapit

Nga Londra
Muhamed Veliu

Ka marrë fund ankthi një vjecar për një emigrant shqiptarë që jeton në Angli i cili kërkohej për tu ekstraduar në Itali si autor i një krimi qe nuk e kishte kryer.
Drejtësia italiane ka hequr dorë nga kërkesa e ekstradimit të Edmodn Arapit të cilit i kishin vjedhur identitetin.
Në gjykatën e Apelit në Londër, përfaqësuesi shtetit Italian në këtë proces ka pranuar se ata kishin kërkuar ekstradimin e një personi të gabuar.
Edmon Arapi kërkohej për tu ekstraduar në Itali për një vrajse ndodhur në vitin 2004 për të cilën ai ishte dënuar në mungesë me 16 vite burg.
Emigranti shqiptar e coi cështjen në gjykatën e apelit pasi kishte prova se ai në ditën që kishte ndodhur vrasja ishte në Angli duke punuar dhe jo në qytetin e Genovës.
Përfaqësuesit e drejtësisë italiane në proces i thanë gjykatës se ai është viktimë e një identiteti të vjedhur nga personi që ka kryer krimin.
“Kjo ishte një cështje që kalonte caqet e c’do normaliteti të cilën do ta quaja shumë mizore në kurriz të klientit tim” kështu ka deklaruar John Hardy QC avokati i zotit Arapi.
Menjëherë pas përfundimit të këtij procesi gjyqësor Edmond Arapi tha se ishte i lumtur që kjo ëndërr e keqe mori fund.
Kjo cështje ekstradimi u pasqyrua gjeresisht nga të gjitha mediat britanike duke mbërritur deri në parlament.
Vetë kryeministri David Cameron premtoi angazhimin personal në shikimin e fakteve të kësaj cështje e cila tashmë u mbyll për ta lejuar zotin Arapi të vazhdojë jetën i qetë sëbashku me familjen e tij.

Sunday, 6 June 2010

Britani, rregulla të reja për martesat

Nga Londra
Muhamed Veliu

Qeveria britanike e kryeministrit Devid Kameron ka nisur një sërë reformash në radikalizimin e sistemit të emigracionit.

Të gjithë ata emigrantë të cilët duan të martohen me shtetas britanikë do t’i nënshtrohen një testi të gjuhës angleze përpara aprovimit të martesës dhe marrjes së vizës për bashkim familjar.

Ministri emigracionit, Damian Grin do ta prezantojë javën e ardhshme rregulloren e re e cila sipas tij synon uljen e numrit të martesave jo legjitime, njohur si martesat e rreme.

Bëhet fjalë për të gjithë ata shtetas jashtë Bashkimit Europian të cilëve përpara martesës duhet të provojnë se flasin të njëjtën gjuhë me personin që martohen dhe se duhet të kenë njohuri të gjuhës angleze.

“Ne jemi duke parë me qindra martesa ku të supozuarit çifte të lumtura nuk mund t’i thonë asnjë fjalë njëri-tjetrit pasi nuk flasin të njëjtën gjuhë”, ka deklaruar një nëpunës i Agjensisë Britanike të Kufirit.

Kjo rregullore e re ndikon negativisht për ata mijëra emigrantë shqiptarë që tashmë janë shtetas britanik dhe synojnë bashkimin familjar me partnerë apo partnere që jetojnë në Shqipëri apo Kosovë.

Sipas statistikave rezulton se një prej vizave më të kërkura në Ambasadën Britanike në Tiranë është ajo për bashkim familjar.

Të dhënat e publikuara nga UK Border Agency tregojnë se vitin e shkuar totali aplikimeve për vizën e bashkimit familjar, ku përfshihen martesat e shtetasve shqiptarë që jetojnë në Angli me partnerë shqiptarë, ose atyre shqiptarë me partnerë britanikë, apo nga vendet e BE-së ishte 730, nga të cilat 335 u aprovuan ndërsa 380 u refuzuan.

Thursday, 3 June 2010

Al-Jazeera: Gërdeci, fishekë dhe para

Nga Londra
Muhamed Veliu

Tragjedia e 15 marsit 2008 në Gërdec vazhdon të tërheqë vëmendjen e medias botërore për të hedhur dritë rreth aktorëve dhe faktorëve që cuan në vdekjen e 26 personave dhe plagosjen e 300 të tjerëve.

Nëpërmjet emisionit hulumtues “People and Power”, “Njerëz dhe pushtet”, stacioni prestigjoz Al-Jazeera në gjuhën angleze dega e Londrës, ka realizuar një dokumentar me titull “Fishekë dhe Para” duke rindërtuar me detaje shpërthimin e Gërdecit.

Dokumentari i prezantruar nga gazetarja Ilva Tare nis me dëshmitë rrënqethëse të familjarëve të vikitmave duke treguar historinë e Erison Dudës, njëri prej fëmijëve që humbën jetën në fabriken e vdekjes.

Al-Jazeera i sjell shikuesve të saj një dokumentar, i cili mundohet të ekzaminojë se kush ishin përgjegjësit e kësaj tragjedie ku dy prej protagonistëve të saj, Mediu dhe Pinari, ishin zyrtarë të shtetit shqiptar.

Mbi të gjitha ky dokumentar sjell fuqishëm zërin e familjarëve të viktimave të cilët apelojnë për drejtësi. Një hapsirë e vecantë në dokumentar i kushtohet ekzaminit të fakteve rreth Fatmir Mediut, Ylli Pinarit dhe Mihal Delijorgjit, tre prej protagonistëve kryesorë në këtë histori.

Emisioni investigativ “People and Power” vendos në qendër të tij edhe rolin e Shkëlzen Berishës, djalit të kryeministrit Sali Berisha.

Al-Jazzera sjell premtimin e dhënë nga kryeministri Berisha për një hetim të plotë për këtë tragjedi, por kujton se kryeministri shqiptar nuk e përmendi asnjëhere se djali i tij ishte prapa një kompanie që ndërtoi Gërdecin nga fillimi deri në fund të ekszistencës së saj.

Kryeministri Berisha ka refuzuar t’i përgjigjet pyetjes së Al-Jazzera-s duke deklaruar: “Nuk është aspak normale për mua të komentoj rreth një cështje që është në gjykim e sipër”.

Pjesë e dokumnetarit është edhe vdekja e Kosta Trebickës, një person kyc me dijeni rreth operacionit të ripaketimit të fishekëve për llogari të kompanisë amerikane të Efraim Diverolit.

Dokumentari i Al-Jazeera analizon procesin gjyqësor për Gërdecin duke nënvizuar faktin se një prej njerëzve të përfshirë në ngjarje, ish-ministri i Mbrojtjes Mediu, nuk është në bankën e të akuzuarve.

Zoti Mediu ka refuzuar të intervistohet nga Al-Jazeera, por avokati i tij Ardian Visha i është përgjigjur disa pyetjeve rreth lidhjeve të Fatmir Mediut me Shkëlzën Berishën, përfshirë pretendimet se pala mbrojtëse zvarriti procesin gjyqësor.

Pyetjes se cilat janë marrëdhëniet e klientit tuaj, Fatmir Mediu, me djalin e kryeministrit Shkëlzen Berisha, avokati Visha ka dhënë këtë përgjigje:

“Këtë pyetje duhet t’ia drejtoni klientit tim. Nuk është një cështje që i përket një avokati, i cili mbron dikë në një cështje. Unë mendoj se lidhjet mes tyre nuk kanë të bëjnë fare me këtë cështje”.

Ndërsa prokuroi Altin Dumani, prokuror i cështjes së Gërdecit, ka deklaruar për Al-Jazera se, kolegët e tij gjatë hetimit paraprak për këtë procedim penal kanë konkluduar se nuk ka qenë e nevojshme pyetja apo marrja si dëshmitar e zotit Shkëlzen Berisha.

Gjithashtu, prokurori Dumani ka deklaruar se asnjë prej prokurorëve nuk ka ndjerë presion politik, duke shpjeguar arsyet përse njëri prej të akuzuarve kryesorë, Fatmir Mediu, nuk është pjesë e procesit gjyqësor, falë imunitetit të fituar si deputet.

“Një gjë është e qartë prej kësaj sage të komplikuar. Kur politika dhe paraja janë shumë afër me njëra-tjetrën, drejtësia githmonë do të vuaj”. Me këto fjalë e mbyll Al-Jazeera investigimin për Gërdecin.
Al-Jazeera: Gërdeci, fishekë dhe para
03/06/2010 20:05

Tragjedia e 15 marsit 2008 në Gërdec vazhdon të tërheqë vëmendjen e medias botërore për të hedhur dritë rreth aktorëve dhe faktorëve që cuan në vdekjen e 26 personave dhe plagosjen e 300 të tjerëve.
Nëpërmjet emisionit hulumtues “People and Power”, “Njerëz dhe pushtet”, stacioni prestigjoz Al-Jazeera në gjuhën angleze dega e Londrës, ka realizuar një dokumentar me titull “Fishekë dhe Para” duke rindërtuar me detaje shpërthimin e Gërdecit.

Dokumentari i prezantruar nga gazetarja Ilva Tare nis me dëshmitë rrënqethëse të familjarëve të vikitmave duke treguar historinë e Erison Dudës, njëri prej fëmijëve që humbën jetën në fabriken e vdekjes.

Al-Jazeera i sjell shikuesve të saj një dokumentar, i cili mundohet të ekzaminojë se kush ishin përgjegjësit e kësaj tragjedie ku dy prej protagonistëve të saj, Mediu dhe Pinari, ishin zyrtarë të shtetit shqiptar.

Mbi të gjitha ky dokumentar sjell fuqishëm zërin e familjarëve të viktimave të cilët apelojnë për drejtësi. Një hapsirë e vecantë në dokumentar i kushtohet ekzaminit të fakteve rreth Fatmir Mediut, Ylli Pinarit dhe Mihal Delijorgjit, tre prej protagonistëve kryesorë në këtë histori.

Emisioni investigativ “People and Power” vendos në qendër të tij edhe rolin e Shkëlzen Berishës, djalit të kryeministrit Sali Berisha.

Al-Jazzera sjell premtimin e dhënë nga kryeministri Berisha për një hetim të plotë për këtë tragjedi, por kujton se kryeministri shqiptar nuk e përmendi asnjëhere se djali i tij ishte prapa një kompanie që ndërtoi Gërdecin nga fillimi deri në fund të ekszistencës së saj.

Kryeministri Berisha ka refuzuar t’i përgjigjet pyetjes së Al-Jazzera-s duke deklaruar: “Nuk është aspak normale për mua të komentoj rreth një cështje që është në gjykim e sipër”.

Pjesë e dokumnetarit është edhe vdekja e Kosta Trebickës, një person kyc me dijeni rreth operacionit të ripaketimit të fishekëve për llogari të kompanisë amerikane të Efraim Diverolit.

Dokumentari i Al-Jazeera analizon procesin gjyqësor për Gërdecin duke nënvizuar faktin se një prej njerëzve të përfshirë në ngjarje, ish-ministri i Mbrojtjes Mediu, nuk është në bankën e të akuzuarve.

Zoti Mediu ka refuzuar të intervistohet nga Al-Jazeera, por avokati i tij Ardian Visha i është përgjigjur disa pyetjeve rreth lidhjeve të Fatmir Mediut me Shkëlzën Berishën, përfshirë pretendimet se pala mbrojtëse zvarriti procesin gjyqësor.

Pyetjes se cilat janë marrëdhëniet e klientit tuaj, Fatmir Mediu, me djalin e kryeministrit Shkëlzen Berisha, avokati Visha ka dhënë këtë përgjigje:

“Këtë pyetje duhet t’ia drejtoni klientit tim. Nuk është një cështje që i përket një avokati, i cili mbron dikë në një cështje. Unë mendoj se lidhjet mes tyre nuk kanë të bëjnë fare me këtë cështje”.

Ndërsa prokuroi Altin Dumani, prokuror i cështjes së Gërdecit, ka deklaruar për Al-Jazera se, kolegët e tij gjatë hetimit paraprak për këtë procedim penal kanë konkluduar se nuk ka qenë e nevojshme pyetja apo marrja si dëshmitar e zotit Shkëlzen Berisha.

Gjithashtu, prokurori Dumani ka deklaruar se asnjë prej prokurorëve nuk ka ndjerë presion politik, duke shpjeguar arsyet përse njëri prej të akuzuarve kryesorë, Fatmir Mediu, nuk është pjesë e procesit gjyqësor, falë imunitetit të fituar si deputet.

“Një gjë është e qartë prej kësaj sage të komplikuar. Kur politika dhe paraja janë shumë afër me njëra-tjetrën, drejtësia githmonë do të vuaj”. Me këto fjalë e mbyll Al-Jazeera investigimin për Gërdecin.


"Bullets and Bucks" eshte nje prodhim i kompanise se produksionit te dokumentareve "In My Country Productions" qe drejtohet nga Eki Rrahmani.

Britani, debate për ekstradimin e shqiptarit

Nga Londra
Muhamed Veliu


Kryeministri britanik David Cameron do të shikojë personalisht të gjithë procedurën e ndjekur nga drejtsia italiane, e cila i kërkon Anglisë ekstradimin e një shqiptari të dënuar në mungesë për vrasje.

Cështja e ekstradimit të 29 vjecarit shqiptar Edmon Arapi është diskutuar gjatë seancës së djeshme parlamentare me pyetje dhe peërgjigje të kryeministrit Caremon me deputetët.

Karen Bradley, deputete e zonës Stafforshire ku jeton Arapi, e pyeti kryministrin Cameron nëse ai mund të ndërhynte në këtë proces ekstradimi.

“A është kryministri në dijeni të rastit të një banori të zonës time elektorale, i cili kërkohet të ekstradohet ne Itali ku është dënuar në mungësë? A do të shikojë kryeministri këtë cështje me urgjencë për të riparë procedurat e ekstradimit përpara se zoti Arapi të shkëputet nga familja e tij për t’u cuar në burgun italian?”. Me këto fjalë deputetetja Bradley i është drejtuar kryeministrit Cameron.

Ky i fundit tha se është i gatshëm të shikojë këtë cështje duke e biseduar me sekretaren e Brendshme të shtetit, e cila po merret me rregulloren e dëbimeve.

“Janë disa procedura ligjore të cilat duhen ndjekur”, deklaroi zoti Caremon. “Megjithatë, unë do të kontaktoj sekretaren e Brendshme dhe më pas juve e nderuara deputete”, shtoi ai.

Edmond Arapi akuzohet për vrasjen e Castillo Marcelos në tetor të vitit 2004. Ai është dënuar në vitin 2006 nga një gjykatë italiane me 16 vite burg në mungesë.

Emigranti shqiptar ka paraqitur në gjykatë një sërë provash të cilat vërtetojnë se në kohën kur ka ndodhur krimi, ai ishte duke punuar në restoration “Cafe Davide” në zonën Leek.

Gjatë ditës së djeshme të gjitha mediat britanike, përfshirë BBC, kanë publikuar historinë e Edmond Arapit duke e cilësuar atë si një gabim të drejtësisë italiane, që nuk duhet legjitimuar nga drejtësia britanike.

Wednesday, 2 June 2010

Italia i kërkon Anglise ekstradimin e shqiptarit

Nga Londra
Muhamed Veliu

Drejtësia italiane kërkon të ekstradojë një shtetas shqiptar që jeton në Angli për një krimin të cilin ai thotë se nuk e ka kryer.

Të gjitha mediat britanike kanë publikuar sot historinë e Edmond Arapit i cili akuzohet për vrasjen e Castillo Marcelos ndodhur në Tetor 2004 dhe është dënuar në vitin 2006 me 16 vite burg në mungesë.

Emigranti shqiptar ka paraqitur në gjykatë një sërë provash të cilat vërtojnë se në kohën kur ka ndodhur krimi, ai ishte duke punuar në një pub në zonën ku banonte.

Gjithashtu 29 vjeçari shqiptar thotë se gjatë viteve 2000 deri 2006 ai nuk ka patur mundësi udhëtimi jashtë Britanisë së Madhe.

Arapi i martuar me një shtetase angleze, baba i tre fëmijëve i ka apeluar drejtësisë italiane dhe asaj britanike nëpërmjet BBC-s që t’i jepet fund këtij tmerri të vërtetë duke e lënë atë dhe familjen e tij të jetojnë të qetë.

Në mbrotje të emigrantit shqiptar është angazhuar edhe organizata “Fair Trials International”.

Jago Russell, shefe ekzekutive e kësaj organizate, ka deklaruar se Edmond Arapi nuk ka patur asnjë lloj njoftimi se ai është dënuar në Itali për vrasje duke mos patur asnjë të drejtë për të mbrojtur veten se ai nuk ishte në Itali kur ndodhi krimi.

“Kjo padrejtësi flet për veten e saj. Unë mund ta provoj 100% që ditën kur ndodhi krimi unë isha duke punuar në Angli”, ka thënë Arapi gjatë intervistës në BBC.

Gjykata e Ekstradimeve në Londër lejoi ekstradimin e Edmond Arapit drejt Italisë.

Do të jetë Gjykata e Lartë ajo që do të vendosë gjatë këtij muaji për fatin e mëtejshëm të këtij proçesi.

Edmond Arapi do të arrestohej vitin e shkuar në aeroportin e Gatuikut, kur po kthehej prej pushimeve në Shqipëri pasi ndaj tij ishte lëshuar një fletarrest ndërkombëtar.

Tuesday, 1 June 2010

Amnesty Interrnational : Ne Shqiperi shqetësim dhuna ndaj grave

Nga Londra
Muhamed Veliu

Amnesty International ka publikuar raportin vjetor për të drejtat e njeriut në botë ku përfshihet edhe Shqipëria.

Që në fillim raporti i kësaj organizate me qëndër në Londër, paraqet shqetësimin për dhunën e vazhdueshme ndaj grave, të cilat i kanë denoncuar rastet e dhunës por më pas i kanë tërhequr ato.

“990 krime që kishin të bënin me dhunën ndaj grave janë raportuar vitin e shkuar, nga të cilat gjykata shqyrtoi 640 cështje duke lëshuar urdhër mbrojtës” thuhet në raport.

Nsërsa në stacionet e policisë disa qytetarë kanë pretenduar se ndaj tyre është përdorur dhunë dhe janë tortoruar.

Amnesty International në këtë raport shpreh shqetësimin për jetimët në moshë të madhe, të cilëve u është privuar e drejta për strehim të përshtatshëm.

Sikurse edhe në raportet e viteve të shkuara, cështja e zhdukjes së Remzi Hoxhës nga oficerët e SHIKU-t është pjesë e raportit të këtij vititi.

“Fati i Remzi Hoxhës vazhdon të jetë i panjohur. Pavarësisht akuzave serioze të ngritura ndaj Arben Sefgjinit, ai është emëruar në një post të rëndësishëm në Ministrinë e Drejtësisë, ndërkohë që kolegu i tij Ilir Kumbaro po gjykohet ne mungesë pasi u arrestua në Angli ku fshihej me një emërr të rremë. Por gjykata e Londrës pushoi cështjen e ekstradimit pasi fletëarrestit i kishte kaluar afati”, shkruhet në raportin e Amnesty International për cështjen e zhdukjes së Remzi Hoxhës.

Për Amnesty International gjendja e dhomave të paraburgimit dhe burgjeve në Shqipëri është nën nivelin kombëtar dhe ndërkombëtar të standarteve të të dejtave të njeriut për të ndaluarit dhe të burgosurit.

About Me

Veliupress


View My Stats